Vaginisme: betekent het dat je niet verbonden bent met je lichaam?

Veel vrouwen die vaginisme ervaren, vragen zich af of dit dan betekent dat ze niet verbonden zijn met hun lichaam. Op sociale media is 'verbinding met je lichaam' hot topic en soms wordt alles wat niet goed gaat hieraan toegeschreven. Zolang je in verbinding bent, zit het goed. De werkelijkheid ligt wel een (aardig) stukje genuanceerder. Vaginisme heeft zéker veel te maken met lichaamsbewustzijn, veiligheid en de verbinding met je lichaam, maar het zegt niet álles. Het is mogelijk om je verbonden te voelen en toch vaginisme te ervaren.

Wat is vaginisme

Vaginisme is kort gezegd een reflexmatige samenspanning van de bekkenbodemspieren bij penetratie of alleen al de gedachte hieraan. Dit kan ook optreden bij een vinger, tampon of iets anders. Deze samenspanning maakt dat het pijn doet of helemaal niet mogelijk is iets of iemand toe te laten. Vaginisme betekent absoluut niet dat je faalt! Veel vrouwen voelen dit wel zo en helaas ken ik dit gevoel maar al te goed, maar vaginisme is een automatische, vaak onbewuste reactie van je lichaam, meestal vanuit een beschermingsmechanisme.

En ja, als je vaginisme ervaart kán het wegens veel verschillende redenen zijn dat je niet in verbinding bent met je lichaam. Maar:

Vaginisme betekent niet automatisch disconnectie

Veel vrouwen met vaginisme zijn juist heel gevoelig en alert in hun lichaam. Soms zelfs zo dat het overweldigend voelt. Hierdoor kan het lijken alsof je minder of helemaal niet verbonden bent, maar vaak is dit een reactie op spanning of overweldiging. En wat is een logische reactie op spanning en overweldiging? Afsluiten, terugtrekken, vermijden. Allemaal manieren van je lichaam én je brein om jou te beschermen. Maar dat betekent niet automatisch dat de verbinding verdwenen is. Vaker betekent dit dat de verbinding er júíst is, maar je geen idee hebt hoe je met deze gevoelens en sensaties om kunt gaan. Wat dan niet gaat helpen? Geforceerd deze gevoelens en sensaties opzoeken. Grote kans dat je schrikt of overweldigd raakt van wat je voelt en ervaart.

Wat wel kan helpen? Leren hoe je veiligheid kunt creëren, capaciteit opbouwen, leren hoe je gefaseerd (dus stapje voor stapje) kunt omgaan met wat je voelt en ervaart. Deze gevoelens en sensaties stapje voor stapje leren toelaten en ervaren dat dit niet overweldigend hoeft te zijn. Dat het veilig en oké is, omdat je de capaciteit hiervoor hebt opgebouwd. Dus eigenlijk leren hoe je in verbinding kunt komen en vervolgens kunt opmerken wat je ervaart, telkens weer, vanuit veiligheid. Want verbinding is niet iets wat 24/7 blijft wanneer je dat eenmaal gecreëerd hebt. Of toegelaten hebt. Want soms is het niet een kwestie van creëren, maar van toelaten. Verbinding is iets wat komt en gaat. Wat fluctueert en dynamisch is, zoals alles in het leven. Verbinding is een blijvende oefening, maar wel iets wat gemakkelijker (onbewust) ontstaat bij een gevoel van veiligheid, vertrouwen en aanwezigheid in je eigen lichaam.

En dan nog zegt verbinding niet álles.

Sommige vrouwen voelen zich onwijs verbonden. Én ervaren vaginisme.

En dat mogen we niet uitvlakken. Vaginisme kan ook optreden bij vrouwen die heel goed luisteren naar hun lichaam. Die zich verbonden voelen met zichzelf, een eventuele partner en hun seksualiteit. Die zich veilig voelen. Dit laat zien dat vaginisme ook te maken heeft met automatische beschermingsmechanismen en reflexmatige spanning, dan alleen met een gebrek aan lichaamsbewustzijn of verbinding. Reflexen en beschermingsmechanismen zijn ingesleten patronen: je lichaam heeft ooit geleerd om spanning vast te houden of samen te trekken (vaak vanuit bescherming) bij bepaalde prikkels, zoals penetratie of aanraking. Zelfs als je je nu veilig en verbonden voelt met je lichaam kan dit reflex nog steeds afgaan, omdat je zenuwstelsel deze reactie gewend is. Het betekent dus niet dat je nu onveilig of niet verbonden bent; het betekent dat je lichaam oude patronen nog steeds ‘automatisch’ uitvoert.

Vaginisme betekent dus niet automatisch dat je losstaat van je lichaam. Dat je uit verbinding bent. Het kan een reflex zijn, een beschermingsmechanisme of een reactie op spanning, zelfs als je je nu veilig en verbonden voelt. En dat betekent niet dat je lichaam faalt of 'kapot' is, het betekent juist dat je lichaam precies werkt zoals het bedoeld is, alleen heeft ze nog niet ervaren dat dit in het 'nu' niet meer nodig is. Óf is het om bepaalde redenen nog steeds nodig.

Het is in ieder geval belangrijk om je lichaam én je brein te leren dat ze deze reactie of dit reflex niet (meer) nodig heeft. Dat het veilig en oké is om iets of iemand toe te laten. Te ontvangen.

Maar je lichaam leert niet door eindeloos praten.

Je lichaam leert door te ervaren.

Dat is precies wat we stap voor stap doen in de Vag Academy. Je kunt het nu alvast zelf gaan ervaren, door gratis en vrijblijvend anoniem toegang te krijgen tot de eerste module, inclusief een onmisbare eerste practice die bijna overal wordt overgeslagen, maar wel nodig is om verder te kunnen komen in jouw proces.

🔗Module 1